آکادمی
پنج درس کوتاه برای خواندن همین کاتالوگ. هیچ‌کدام دستور کار آزمایش روی انسان نیست.
پپتید زنجیرهٔ کوتاهی از آمینواسیدهاست که با پیوند آمیدی به هم وصل شده‌اند. از پایانهٔ N به پایانهٔ C نوشته می‌شود.
مرز رایج با پروتئین حدود ۵۰ آمینواسید است، ولی هورمون‌هایی مثل انسولین را هم گاهی پپتید می‌نامند. نام تجاری فهرست پژوهشی این مرز را عوض نمی‌کند.
بسیاری از نام‌های همین کاتالوگ اصلاً پپتید نیستند: استروئید، SARM، ویتامین، کوآنزیم یا حلال‌اند و فقط چون در همان فهرست بوده‌اند اینجا آمده‌اند.
پیوند پپتیدی در آب و دمای اتاق کم‌کم هیدرولیز می‌شود. خشک‌کردن انجمادی، آب را با تصعید برمی‌دارد تا نمونه برای حمل پایدار بماند.
در آزمایشگاه، حلال را آهسته به دیوارهٔ شیشه اضافه می‌کنند و ویال را می‌چرخانند، نه اینکه تکان شدید بدهند. این نکتهٔ نگهداری نمونه است، نه دستور تزریق.
کروماتوگرافی فاز معکوس با جذب حدود ۲۱۴ نانومتر مساحت پیک اصلی را نسبت به پیک‌های دیگر می‌سنجد. این عدد خلوص است، نه اثبات اینکه پیک اصلی همان پپتید ادعاشده است.
طیف‌سنجی جرمی نسبت جرم به بار را با جرم نظری مقایسه می‌کند. بدون هر دو برگه، برچسب ویال فقط یک ادعا است. پپتیدها خلوص هیچ سری ساختی را تأیید نمی‌کند و روی برچسب ویال درصد ساختگی نمی‌گذارد.
فهرست تجاری اغلب یک ماده را در ویال ۲، ۵ و ۱۰ میلی‌گرمی سه بار می‌شمارد. دانشنامه ماده را یک بار نگه می‌دارد.
مخلوط‌هایی مثل GLOW یا Blend 300 نام بازاری‌اند. نسبت‌شان را فروشنده می‌نویسد و اینجا بازنویسی نشده است.
سماگلوتاید قلم دارای پروانه است. ویال پژوهشی سماگلوتاید آن قلم نیست.
BPC-157 در بریتانیا و اتحادیه اروپا داروی مجاز نیست.
استروئید آنابولیک در بریتانیا کلاس C است و عرضهٔ آن جرم است. این آکادمی استثناهای قانونی و راه تهیه را شرح نمی‌دهد.